دکتر مونا رحمانی، مدیرعامل مؤسسه بینالمللی کنشگران توسعه فردا، در رویداد تخصصی «تأثیر تحریمها و اقدامات قهری یکجانبه بر حقوق زنان» که در حاشیه پنجاهوهشتمین اجلاس حقوق بشر سازمان ملل برگزار شد، به بررسی ابعاد انسانی و اجتماعی تحریمها پرداخت.
وی در این نشست تأکید کرد که برخلاف تعریفی که در مجامع بینالمللی ارائه میشود، تحریمها تنها ابزاری برای فشار بر دولتها نیستند، بلکه مستقیماً زندگی مردم یک کشور، بهویژه زنان، را تحت تأثیر قرار میدهند. تحریمها تنها محدودیتهای اقتصادی نیستند، بلکه محرومیت سیستماتیک از حقوق اساسی نیز میباشند و ما”وقتی از تحریم ایران صحبت میکنیم، تنها شهروندان این کشور تحت تأثیر قرار نمیگیرند، بلکه میلیونها پناهجوی افغان که در ایران ساکن هستند نیز با مشکلاتی جدی مواجه میشوند. تحریمها دسترسی به خدمات بشردوستانه را برای تمام کسانی که در این سرزمین زندگی میکنند، دشوار کرده است.
وی در ادامه با ترسیم تصویری از تأثیرات تحریم بر زندگی روزمره زنان، توضیح داد که چگونه مادران باردار با کمبود تجهیزات پزشکی مواجهاند، دسترسی به داروهای حیاتی با چالشهای جدی روبهروست و امکانات آموزشی و ورزشی برای کودکان و نوجوانان با محدودیتهای زیادی همراه است؛ لازم به ذکر است، تحریمها فرصتهای بینالمللی را از جوانان ایرانی سلب کرده و حتی مسیرهای علمی و پژوهشی را نیز مسدود کردهاند.
مدیرعامل مؤسسه کنشگران توسعه فردا همچنین با اشاره به وضعیت اقتصادی کشور تحت فشار تحریمها افزود: بسته شدن مسیرهای تجاری و اقتصادی، مستقیماً معیشت مردم را هدف قرار داده است. بیماران خاص برای تأمین داروهای خود با مشکلات جدی روبهرو هستند و شرکتهای دارویی، به دلیل نگرانی از عواقب تحریمها، از تجارت با ایران خودداری میکنند. در این میان، زنان که در بسیاری از خانوادهها نقش تأمینکننده معیشت را بر عهده دارند، تحت فشار مضاعفی قرار گرفتهاند.
دکتر رحمانی با انتقاد از روایتهای نادرست در مورد تحریمها در مجامع بینالمللی، تأکید کرد که این اقدامات صرفاً محدود به بخش بانکی و صادرات نفت نیست، بلکه زندگی روزمره مردم را مختل کرده و مستقیماً بر وضعیت اقتصادی، سلامت و آموزش زنان تأثیر گذاشته است.
وی با طرح این پرسش که “مردم ایران کجای منشور حقوق بشر قرار دارند؟”، از جامعه جهانی خواست تا نسبت به پیامدهای انسانی تحریمها بیتفاوت نباشد. وی تأکید کرد که فعالان مدنی، بهویژه زنان، وظیفه دارند که در هر فرصتی این مسئله را مطرح کنند و برای رفع این بیعدالتی تلاش نمایند.
دکتر مونا رحمانی در پایان سخنان خود گفت: تحریمها، در ذات خود، تصمیمی ناعادلانهاند. مردمی که هرگز در تصمیمات سیاسی نقشی نداشتهاند، نباید هزینه این فشارها را بپردازند. زنان، چه در نقش مادر و چه بهعنوان نیروی اجتماعی و اقتصادی، بیشترین آسیب را از تحریمها متحمل میشوند. اگر جامعه جهانی همچنان چشم بر این واقعیت ببندد، مفهوم حقوق بشر معنای خود را از دست خواهد داد.
بدون دیدگاه